Nazwa miejscowości, targi, walory przyrodnicze

Według legendy nazwa miejscowości pochodzi od jeżyn, które porastały tereny położone nad niewielką rzeczką. Najstarsze źródła historyczne podają, że już w okresie rzymskim istniało tu osadnictwo, potwierdzone znaleziskiem monet pochodzących z II w n.e.
 
Średniowieczne dzieje Jeżowa związane są z założeniem klasztoru benedyktynów, wokół którego rozwinęła się osada z komorą celną i targowiskiem. Prawa miejskie uzyskał Jeżów z rąk księcia Ziemowita II w 1334 roku. Dynamiczny rozwój miasteczka, stały wzrost liczby ludności oraz prawo do organizacji jarmarków uczyniły z Jeżowa na kilka wieków jeden z najważniejszych ośrodków Mazowsza. W klasztornych murach przebywał Gali Anonim, autor najstarszej kroniki polskiej, tu także gościli władcy Polski - Zygmunt I Stary i Zygmunt August, Do upadku gospodarczego miasteczka przyczyniły się liczne pożary, epidemie oraz zmieniająca się sytuacja polityczna w kraju. W 1819 roku ostatecznie zamknie to klasztor, kilkadziesiąt lat później Jeżów utracił bezpowrotnie prawa miejskie. W pierwszych dniach II wojny światowej miejscowość została zbombardowana, a 9 września pod Jeżowem rozegrała się krwawa bitwa. Polscy żołnierze polegli w walkach spoczywają na cmentarzu wojennym.
 
Po wojnie nastąpił stopniowy rozwój miasteczka. Pomimo, że obecnie gmina ma rolniczy charakter, prężnie rozwija się też działalność podmiotów prywatnych. Szczególnie znane w całym regionie są wysokiej jakości wyroby wędliniarskie, wytwarzane tu od wielu lat.
 
Z wielowiekowej tradycji Jeżowa przetrwały m.in. cotygodniowe, środowe jarmarki, które przeżywały wzloty i upadki, związane ze zmiennymi dziejami historycznymi.

Obecnie funcjonują dwa targowiska, zlokalizowane w różnych miejscach Jeżowa: 

• handel płodami rolnymi i żywymi zwierzętami domowymi  na tzw. „dużej targowicy” – targ odbywa się w ogrodzonym, częściowo utwardzonym placu przy ul. Wojska Polskiego,
• tzw. „małą targowicę” – targ odbywa się na placu przy ulicy Piotrowskiej. Na tym targowisku kupić można najróżniejsze towary: żywność, ubrania, meble itp. Prawie codziennie zaś odbywa się handel przy ul. Piotrowskiej. Zwiększoną liczbę handlujących, a tym samym klientów spotkać można w środy i soboty.

Położenie i tradycja sprawiają, że do Jeżowa na targ zjeżdżają się nie tylko mieszkańcy ościennych gmin, ale i odległych zakątków województwa czy kraju.
 
 

Środowisko przyrodnicze gminy Jeżów charakteryzuje się wysokimi wartościami
i walorami potwierdzonymi wprowadzeniem szczególnych form ochrony o znaczeniu ponadlokalnym. Największe znaczenie ma obszar chronionego krajobrazu Doliny Rawki i jej okolic, przebiegający przez środkową część gminy. Granica tej strefy oparta jest o wyraźne linie szkieletowe w terenie takie jak drogi, krawędź doliny rzeki Rawki, granice łąk.
Rzeka Rawka wraz z rozgałęzieniami koryta rzeki i starorzeczami, leżąca w strefie chronionego krajobrazu, na całej swej długości objęta jest ochroną rezerwatową.
 
Ciekawym elementem przyrodniczym jest park dworski o powierzchni 8.6 ha, położony na lewym zboczu niewielkiego dopływu Rawki, we wsi Popień. Park powstał w II połowie XIX wieku. Zachowało się tutaj wiele starych drzew i ciekawych kompozycyjnie układów.
 
Interesujący pod względem krajobrazowym jest także dwór i park w Jankowicach, założony na przełomie XIX i XX wieku, wpisany do rejestru zabytków oraz dwór i park podworski w Dąbrowie Leszczyny.
 
Na terenie gminy Jeżów znajduje się 12 obiektów pomnikowych w postaci pojedynczych drzew: 5 dębów szypułkowych, 2 klony pospolite, 2 jesiony wyniosłe,
1 modrzew europejski, 1 daglezja zielona, 1 olcha czarna, o obwodach od 220 do 380 cm
i wysokościach od 19 do 29 m.
 
W gminie znajdują się także inne pomniki przyrody objęte ochroną:

• aleja śródpolna we wsi Popień,
• głazy narzutowe we wsi Jeżów.

Gmina Jeżów otwarta jest na różne formy współpracy gospodarczej, drobnej wytwórczości i turystyki. Oczekujemy na rozszerzanie kontaktów we wszystkich przejawach życia gospodarczego. Oferujemy pomoc wszystkim, którzy chcą zainwestować w naszej gminie. Spotkają się oni z przychylnością ze strony administracji gminnej i mieszkańców.